Mythofilia

Wat als #3 Wat als je allergisch zou zijn voor het aanraken van de kleur blauw? Sofies ouders ontdekten al snel dat hun dochter geen blauwe spullen kon aanraken. Normaal gesproken worden jonge meisjes overspoeld met roze. Maar Sofies moeder had een zware allergie voor rood en geel. Ze was zo gevoelig dat zelfs kleuren die waren samengesteld uit rood of geel, haar uitslag bezorgden. Arme Sofie werd geboren in een huis dat volledig in ‘t blauw was ingericht. Ze was zes maanden oud toen de allergie voor het eerst de kop opstak. Liggend op haar blauwe deken, met haar blauwe jurk aan, begon baby Sofie te krijsen van de jeuk. Moeder had eerst geen idee wat er aan de hand was. Toen ze de rode vlekken op haar dochter zag, trok ze snel de blauwe jurk uit. Maar zelf had ze ook blauwe kleding aan. Gelukkig had hun huis grijs linoleum op de vloer. Ze legde Sofie neer en belde de huisarts terwijl de tranen langs haar wangen stroomden. Uiteindelijk kwam het allemaal go...

Wat als #2 Wat als jij ineens benoemd werd tot Verdediger van het Universum terwijl jij nog nooit een andere planeet had bezocht? Peter was een directe man. Toen het hem overkwam, knipperde hij eens met zijn ogen en zei: “Maar ik heb nog nooit een andere planeet bezocht, weet je zeker dat dit geen vergissing is?” De Minister van het Sterrenstelsel toverde een tandpasta glimlach op zijn gezicht en antwoordde: “Het is geen vergissing Peter, wij hebben ons huiswerk gedaan. Jij hebt geen persoonlijke vijanden, jouw planeet is al enige decennia niet bij oorlogen betrokken geweest en jouw politieke regio bevindt zich niet in een of andere crisis die jou gevoelig kan maken voor afpersing. Jij bent precies de persoon die wij nodig hebben.” “Ik begrijp dat jij je afvraagt of je het wel goed zult doen, maar je hoeft je werkelijk geen zorgen te maken. De Verdediger van het Universum is vooral een ceremoniële titel begrijp je? Het grootste gedeelte van de tijd zul je bezig zijn met lintje...

The House Time forgot Once upon a place there was a House that Time forgot. It had not been the intention of the House. It had merely been overlooked. When Time expanded through space, he’d stopped short just before reaching the little red brick house with the evergreen garden.   It wasn’t long before Time realized his mistake. He came to lay claim on the House. But the little red brick house with the pointy roof wouldn’t have it. It refused to be changed. All through the assault of Time, the House kept its windows shut and restrained its wood from settling. It told the Wind not to blow in its garden or tickle its shingles. Time retreated while keeping a watchful eye on the little red brick house and its quiet components. Not a single leaf ruffled in the evergreen garden. Eventually Time grew bored and dropped his stakeout. The Wind came rushing in jingling the shingles and stroking the grass. The wood creaked and the House opened its windows. The little red brick...

this is a little note to let you know that I will be publishing more regularly but in two different languages. So the 1st Friday of the month I will be posting the Dutch translations of my stories. The 3rd Friday of the month there will be new stories in English. I tried putting the two on separate pages but that doesn't work and I'm too lazy to make a 3rd blog as I have trouble  keeping up with this one and have been neglecting my second  blog for months now. I know what you're thinking: "If you're going to write more stories anyway why not post them on a new blog?". That is a good question. A new English story will be here on August 15th so keep an eye out for that one! In the meantime, please enjoy these tulips I once saw in Maastricht. Wild(?) Tulips

Wat als #1 Wat als je op een dag de deur open deed en een andere wereld binnenstapte? Het overkwam Fiona. Ze had het niet verwacht. Ze had er zelfs nooit om gevraagd. Toch gebeurde het. Ze wist niet zeker wat ze moest doen. Gelukkig had ze de deur vastgehouden. Ze kon nog naar binnen gaan als ze wilde. Ze vroeg zich af of ze in haar eigen wereld de bus al had gemist? Ze kon het niet controleren. Nadat ze vijf minuten zo met de deurknop in haar hand had gestaan, besloot ze naar binnen te gaan en te wachten. Op dat moment kwam haar moeder naar beneden. Klaar om naar haar werk te gaan. Ze was verrast Fiona in de gang te zien staan. Natuurlijk zou ze gaan vragen waarom ze niet naar de bus was gegaan. Fiona wist niet wat ze moest zeggen. “Fiona wat sta je daar nou naar me te staren, zo ga je de bus nog missen?!”, zei haar moeder. Dat gaf Fiona de juiste inspiratie: “Ik kan niet alleen gaan, er is iets geks aan de hand met mijn ogen. Ik kan niet goed zien.” Het leek een sl...

candles lit for a small prayer May the victims rest in peace may their loved ones receive strength and may the international community find a way  to resolve this conflict without further bloodshed.  

Imagine: being lost The sun shone warm upon his face as he lay on the grass. From a distance he could hear singing and laughing. A frown formed on his brow. He would need to open his eyes soon. He didn’t want to. Whenever he did, it seemed like he fell through the cracks of the world and into some other place where he didn’t belong. Leo opened his eyes and reality shifted. He found himself standing in a cobbled alley. The sky was grey and all he heard was noise. Not knowing where to go, he just walked straight ahead. The alley gave onto a road filled with people. Looking around he turned left on a whim. It had been like this for days now. Maybe longer, he wasn’t sure. Leo couldn’t remember how he’d gotten here. He felt it to be a big city though he had no way of knowing. The oncoming stream of shoppers pushed him to the right hand side of the road. He walked on staring at the iron railing with signs indicating restaurants by the water below. He could see them on the wh...